W
1900 roku firma Schichaua zatrudniała ok.3000 pracowników, a
podatki stanowiły ponad 30 proc. wpływów kasy miejskiej. Nastąpił też gwałtowny
rozwój przemysłu okrętowego.
W działalności firmy należącej do
Schichaua można wyodrębnić 3 etapy. Podczas pierwszego etapu ( 1855- 1872 )
zostało zbudowanych 55 jednostek: parowców handlowych i pasażerskich,
pogłębiarek, promów oraz kołowców. Zleceniodawcami był amatorzy prywatni,
towarzystwa akcyjne oraz instytucje państwowe z obszaru Prus. W kolejnym
etapie ( 1873- 1892 ) firma zwiększyła swoją produkcję ośmiokrotnie. Oprócz typowych
jednostek zaczęto produkcję torpedowców, budowano również wiele statków
towarowo-parowych, oraz różnego rodzaju promy. Znaczną część produkcji stanowiły
jednostki specjalne takie jak: łamacze, holowniki, kutry. Z elbląskiej stoczni
spłynęły w tym okresie 163 okręty wojenne, głównie torpedowce, ale także inne
jednostki m.in. kanonierki. Stocznia elbląska rozpoczęła budowę statków na
eksport, m.in. do Rosji. W trzecim okresie ( 1893- 1919 ) powstało 498 różnych
jednostek
( wojenne- 310 okrętów, w tym 244 torpedowce). Z powodu pierwszej wojny
światowej wstrzymano produkcję statków handlowych, na rzecz okrętów dla Kriegsmarine. Budowano głównie torpedowce i łodzie podwodne, co było spowodowane
usytuowaniem stoczni. Minimalna głębokość rzeki Elbląg to 2,8 m, więc musiała
ona być stale pogłębiana, bowiem wodowania torpedowców i statków wymagała co
najmniej 4 m głębokości.
